Kiedy przycinać winogrona - zimą i latem, krok po kroku

Krok po kroku

1. 1

   Cięcie zimowe przed ruszeniem soków

   Podstawowe cięcie winorośli przypada na spoczynek, od grudnia do lutego, a w chłodniejszych rejonach na luty i pierwsze dni marca. Warunek jest jeden: musisz zdążyć, zanim ruszą soki i napęcznieją pąki. Wtedy usuwasz większość zeszłorocznego przyrostu i porządkujesz krzew.

2. 2

   Skracaj pędy na czopy 2-3 oczka

   Pędy, które mają owocować, skracasz krótko, zostawiając na nich zwykle 2-3 oczka, czyli pąki. Taki krótki pęd to czop owocowy. Łączną liczbę oczek na całym krzewie dobierasz do jego siły: słabszą winorośl obciążasz mniej, silniejszą możesz nieco bardziej.

3. 3

   Uważaj na płacz winorośli

   Nie zwlekaj z cięciem do przedwiośnia, gdy w pędach zaczyna krążyć sok. Rany zrobione w tym czasie długo płaczą, wyciekając sokiem, co osłabia krzew. Jeśli soki już ruszyły, przełóż mocniejsze cięcie na lato lub ogranicz je do minimum.

4. 4

   Latem ogławiaj pędy

   Latem, gdy pędy mają już po kilkanaście liści i wyrastają ponad rusztowanie, ogławiasz je, czyli ucinasz wierzchołki. Hamuje to nadmierny wzrost i kieruje siły do owoców. Zabieg powtarzasz w miarę odrastania, przez czerwiec, lipiec i sierpień.

5. 5

   Usuwaj pasierby i odsłaniaj grona

   Z kątów liści wyrastają pasierby, czyli boczne pędy, które wyłamujesz, póki są młode i miękkie. Usuwasz też wilki, mocne pędy bez gron. Na kilka tygodni przed dojrzewaniem odsłaniasz grona, zdejmując część liści wokół nich, żeby lepiej doświetlić i przewietrzyć owoce.

6. 6

   Formuj krzew w pierwszych latach

   W pierwszych dwóch, trzech latach nie liczysz na duży plon, tylko budujesz szkielet krzewu: mocny pień i ramiona. W pierwszym roku prowadzisz jeden silny pęd jako przewodnik, a w kolejnych wyprowadzasz z niego ramiona z czopami. Cierpliwość na starcie procentuje plonem później.

7. 7

   Wietrz krzew i reguluj liczbę gron

   Zbyt wiele gron na młodym lub słabym krzewie oznacza, że żadne nie dojrzeje jak należy. Latem usuń część zawiązanych gron, zostawiając tyle, ile krzew realnie wykarmi. Dbaj też o przewiew wewnątrz krzewu, bo stłoczone, wilgotne liście sprzyjają chorobom grzybowym.

Płacz winorośli - dlaczego termin jest tak ważny

Wczesną wiosną, jeszcze przed rozwojem liści, w pędach winorośli rusza intensywny transport wody i soków w górę. Jeśli w tym momencie zrobisz cięcie, z rany zaczyna kapać sok, czasem przez wiele dni. To właśnie płacz winorośli.

Pojedyncze krople nie zabiją krzewu, ale mocne, długie wycieki osłabiają go i opóźniają wzrost. Dlatego główne cięcie robisz w pełni spoczynku, w chłodniejszej części zimy lub tuż przed jej końcem, a nie wtedy, gdy pąki już nabrzmiewają.

Altana czy owoce - dwa cele, dwa cięcia

Jeśli winorośl ma okrywać altanę czy pergolę i dawać cień, prowadzisz ją luźniej, zostawiając więcej pędów i dłuższych ramion, aby szybciej zasłoniła konstrukcję. Owoce schodzą wtedy na drugi plan, a krzew rośnie bujniej.

Gdy najbardziej liczą się owoce, tniesz ostrzej i bardziej regularnie: krótkie czopy, kontrolowana liczba oczek, systematyczne cięcie zielone latem. Im lepiej doświetlone grona i mniej zbędnych pędów, tym słodsze i pewniejsze zbiory.

Najczęstsze błędy przy cięciu winorośli

Najczęstszy błąd to zbyt późne cięcie zimowe, już po ruszeniu soków, które kończy się obfitym płaczem i osłabieniem krzewu. Drugi to strach przed cięciem: winorośl owocuje na tegorocznych pędach wyrastających ze starszego drewna, więc bez mocnego skracania szybko dziczeje, a grona drobnieją.

Zdarza się też zostawianie zbyt wielu oczek, przez co krzew rodzi mnóstwo drobnych, słabo dojrzewających gron. Lepiej ograniczyć liczbę pąków i czopów, a postawić na jakość. Latem nie zapominaj o cięciu zielonym, bo samo zimowe nie wystarczy do dobrego owocowania.

Najczęstsze pytania